Miłość

Stanisław Wokulski zakochuje się w Izabeli Łęckiej i podporządkowuje jej wiele swoich decyzji. Idealizuje arystokratkę, dlatego długo nie dostrzega jej lekceważenia ani różnicy między własnymi oczekiwaniami a jej uczuciami. Miłość daje mu nadzieję i motywuje do działania, ale kolejne rozczarowania prowadzą go do głębokiego kryzysu.

Miłość Jacka Soplicy i Ewy Horeszkówny nie prowadzi do małżeństwa, ponieważ na przeszkodzie stają plany Stolnika wobec córki. Jacek zachowuje pamięć o ukochanej i cierpi z powodu utraconego szczęścia. Inaczej układa się relacja Tadeusza i Zosi: mimo komplikacji uczuciowych związanych z Telimeną młodzi zaręczają się. Ich związek zapowiada zgodę i lepszą przyszłość.

Pasterka Zosia nie odwzajemniała uczuć zakochanych w niej chłopców i traktowała ich lekko. Po śmierci pozostaje zawieszona między ziemią a niebem, ponieważ za życia nie doświadczyła prawdziwej bliskości ani związanych z nią radości i cierpień. Jej los pokazuje, że miłość i więź z drugim człowiekiem są ważną częścią pełnego ludzkiego doświadczenia.